Datter, ikkje tjener

Her sitte eg heilt vanlig med pcen og dille med mitt, og så kom eg på at Alf Inge har sagt at det går an å laste ned taler fra IMIkirken å høre på mens eg dille. Det syns eg va ein kjempeidé, så eg satte meg te å høre på Gry Øvergaard. Hu snakkte om koss me sko ver barn av Gud og ikkje Hans tjenere. Klart me ska tjena, men det ska kje komma før det at me ska ver Hans barn. Okei, det e greit, og det e sant. Takk Gud for det. Men eg har vel egentlig alltid dårlig samvittighet for at eg ikkje tjene mer. Ikkje for at eg tjene for møje. Eg e ikkje så "flink" som det Gry e. Eg ber kje nok, eg lese kje nok i Guds ord, eg snakke kje nok om Gud te andre osv. Men så satt eg altså her då å hørte itte, og syns det va bra og alt sånn. Og så kom det ein sang, eg tror han hette barn, ikkje tjener eller någe sånn. Og midt i så begynne eg bare å grine. Ka i alle dager? Eg blei heilt rørte eg, av teksten og av ka det betyr. At eg e kje uunnværlig som Hans tjener, men e umistelig som Hans datter. At det e kje eg så ska bære Han, som om Han må holdes oppe heile tida, men Han ska bære meg. At Han leve selv om eg dør. At det e kje eg som ska forsvare Hans ord, det ska Han gjør selv. Eg ska få ver liten og ikkje måtte meine någe om alt alltid.

For det det har resultert i for meg, e nemlig ingenting. Med dårlig samvittighet for alt eg ikkje gjør, går eg jo glipp av at eg kan bare ver hos Gud, for eg holde meg vekke fra de eg har dårlig samvittighet ovenfor eg. Det e vel nokså menneskelig. Så då blir det lite av alt. Og sko eg ver så lure at eg bare tar imot dette, at eg e Guds barn så ska eg vel få se at det føre med seg litt andre ting og ittekvert. Et populært ord på IMI e prosess. Og dette e ein prosess, så klart! Så då ska eg ver i ein prosess.

Ville bare dele dette med dåkkår, for det blei feil å ikkje gjør det syns eg. Kan det ver fordi i møte med Guds ord så må me sei någe om det syns me? Fordi det e for viktig te at me kan holda det for oss sjøl? Det må ver derfor.

Te slutt, Our God reigns!